Living Ports
Infrastruktura przybrzeżna i morska (ICM) oparta na betonie dominuje na obszarach przybrzeżnych na całym świecie. Tego typu obiekty, które zastępują lub ingerują w naturalne siedliska, mogą zapewniać ekosystem podobny do tego występującego na nienaruszonych wybrzeżach. Niemniej jednak badania wskazują, że flora i fauna morska w obszarach ICM jest mniej zróżnicowana niż w ekosystemach naturalnych i często zdominowana przez gatunki oportunistyczne, a nawet inwazyjne.
Aby zminimalizować te negatywne efekty, projekt LIVING PORTS zakłada dostosowanie infrastruktury portowej i morskiej do zmian klimatu poprzez wdrażanie i demonstrację zrównoważonych rozwiązań, zdolnych do ograniczenia śladu węglowego dzięki wykorzystaniu materiałów z recyklingu oraz wspierania rozwoju flory i fauny morskiej poprzez innowacyjny projekt powierzchni. Nowa koncepcja zrównoważonego podejścia do infrastruktury ochronnej portów opiera się na matrycy betonowej o obniżonym śladzie węglowym, uzyskanym dzięki zastosowaniu szkła z recyklingu, co znacząco redukuje ilość cementu portlandzkiego – głównego źródła emisji CO₂ w betonie. Zmiana podejścia projektowego pozwala przekształcić te elementy z pasywnych, o dużym wpływie środowiskowym, w aktywne komponenty wspierające rozwój ekosystemów morskich oraz przyczyniające się do wiązania CO₂.
W celu walidacji koncepcji zaprojektowano szereg struktur pilotażowych, które zostały zainstalowane w porcie Sagunto w celu monitorowania osiedlania się oraz rozwoju lokalnej flory i fauny morskiej.
Elementy pilotażowe obejmowały serię pionowych płyt betonowych opartych o ścianę nabrzeża, jako prototyp zewnętrznej ściany nabrzeża kesonowego, a także zestaw bloków w kształcie piramid umieszczonych na dnie morskim jako prototyp sztucznych raf. Do wykonania elementów pilotażowych wykorzystano beton tradycyjny jako materiał odniesienia oraz dwa rodzaje betonu o niskim śladzie węglowym, różniące się zawartością odpadów szklanych. W obrębie każdego elementu zastosowano różne warianty powierzchni, różniące się głównie chropowatością.
Struktury pilotażowe są monitorowane od momentu instalacji w ramach różnych kampanii badawczych, obejmujących inspekcje wizualne prowadzone z wykorzystaniem dronów podwodnych lub przez nurków, a także pobór próbek w celu identyfikacji i charakteryzacji gatunków.