Projekt COMAR: Nowe technologie recyklingu chemicznego i mieszanego kompozytów w celu wspierania gospodarki o obiegu zamkniętym na dużą skalę
Projekt COMAR koncentruje się na poszukiwaniu nowych sposobów recyklingu i ponownego wykorzystania odpadów pochodzących z kompozytów opartych na matrycach termostabilnych i witrymerycznych, z wykorzystaniem różnych technik recyklingu chemicznego, takich jak piroliza i solwoliza.
Celem projektu jest opracowanie nowych produktów przeznaczonych dla branży budowlanej, energetyki wiatrowej i transportu, w oparciu o materiały uzyskane z recyklingu odpadów kompozytowych, przy zastosowaniu warunków pozwalających na zachowanie właściwości mechanicznych uzyskanych włókien lub, w razie potrzeby, ich przywrócenie. Produkty uboczne uzyskane na przykład w procesach takich jak solwoliza posłużą do tworzenia nowych matryc, które będą mogły znaleźć zastosowanie w tych sektorach lub w innych obszarach o podobnym znaczeniu.
Ma to na celu:
– Opracowanie innowacyjnych metod ponownego wykorzystania i recyklingu odpadów pochodzących z materiałów kompozytowych, dążąc do maksymalnego ograniczenia zużycia energii i maksymalnego wykorzystania właściwości odzyskanych włókien.
– Poprawa zrównoważonego rozwoju branży kompozytowej poprzez ponowne wykorzystanie produktów ubocznych.
– Zmniejszenie wpływu procesów solwolizy i pirolizy na środowisko poprzez badania nad zastosowaniem katalizatorów.
– Opracowanie strategii utylizacji odpadów dla każdego zastosowania.
– Wspieranie gospodarki o obiegu zamkniętym w sektorze materiałów kompozytowych.
– Wspieranie cyfryzacji i Przemysłu 4.0 w sektorze materiałów kompozytowych w celu poprawy wydajności, jakości i obniżenia kosztów.
Dzięki naszemu udziałowi firma ROVER INFRAESTRUCTURAS oceni wykonalność wykorzystania włókien szklanych pozyskanych z odpadów kompozytowych jako wzmocnienia betonu w infrastrukturze morskiej i portowej. Obalne odpady stałe pochodzą głównie z uszkodzonych łopat turbin wiatrowych, z których w procesie recyklingu chemicznego oddziela się z jednej strony włókna szklane, a z drugiej żywicę, które zostaną wykorzystane jako surowiec w ramach tego projektu. W tym celu planuje się ocenę właściwości fizycznych i mechanicznych wspomnianych włókien pochodzących z recyklingu pod kątem ich przydatności jako wzmocnienia matryc betonowych. Zbadany zostanie zatem skład włókien szklanych (E, A, AR…) pochodzących z recyklingu w celu oceny ich odporności na alkaliczne środowisko betonu oraz zapewnienia odpowiedniej trwałości w tym środowisku. Zbadany zostanie również wpływ powlekania włókien pochodzących z recyklingu w celu zapewnienia odpowiedniej przyczepności do betonu, a także dobrej odporności na niszczenie, co pozwoli zmaksymalizować efekt właściwości mechanicznych.
Celem jest opracowanie szeregu receptur betonu o różnych dawkach recyklingowanego włókna szklanego, wielkości włókien i rodzajach środków powlekających, które spełniają minimalne wymagania dotyczące wytrzymałości i trwałości, potwierdzające przydatność tego rodzaju recyklingowanego włókna szklanego. Wymagania dotyczące wytrzymałości można ustalić na poziomie odpowiadającym zarówno betonowi konstrukcyjnemu (kasyny morskie, belki wspornikowe…), jak i betonowi o charakterze niekonstrukcyjnym, w którym włókna pełnią funkcję kontroli skurczu plastycznego lub pękania (nawierzchnie, prefabrykowane panele…). W celu oceny właściwości mechanicznych i reologicznych wspomnianych betonów oraz wyboru najlepszych receptur zainicjowano kampanię eksperymentalną mającą na celu charakterystykę wytrzymałości mechaniczną poprzez badania ściskania i zginania z rozciąganiem na próbkach pryzmatycznych
W końcowej fazie projektu zostanie wykonany, z betonu wzmocnionego włóknami (HRF) z recyklingowanego szkła, model demonstracyjny w zmniejszonej skali, reprezentatywny dla zastosowania konstrukcyjnego, w celu jego walidacji oraz sprawdzenia zachowania konstrukcji w stanie granicznym nośności (ELU) poprzez badania mechaniczne przy różnych poziomach obciążenia.
Firma ROVER INFRAESTRUCTURAS zrealizuje ten projekt w ramach konsorcjum z firmami AZVI, Mesbook, InCom Group, Sofitec, Aerox, UBE i Técnicas Reunidas.
Projekt ten jest finansowany przez CDTI, agencję podlegającą Ministerstwu Nauki, Innowacji i Uczelni Wyższych, oraz współfinansowany przez Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) w ramach wieloregionalnego programu „Hiszpania EFRR 2021–2027”.
