Realizacja robót projektu budowy platformy integracji urbanistycznej oraz dostosowania infrastruktury kolejowej w Ourense. Odcinek: Toboadela–Tunel de Rante

Odcinek Taboadela – Tunel de Rante obejmuje zaprojektowanie platformy kolejowej w przekroju dwutorowym o standardowym rozstawie międzynarodowym. Trasa o długości 5 601,3 m znajduje się na południe od miasta Ourense, przecinając tereny należące do gmin Taboadela i San Cibrao Das Viñas w prowincji Ourense, we Wspólnocie Autonomicznej Galicji.

Projekt określa działania niezbędne do prawidłowego wykonania platformy kolejowej w przekroju dwutorowym o standardowym rozstawie międzynarodowym do poziomu podpodsypki dla robót ziemnych oraz dla ustrojów nośnych w przypadku obiektów inżynieryjnych.

Jest to linia przeznaczona wyłącznie dla ruchu pasażerskiego w standardzie UIC, dla maksymalnej prędkości od 200 km/h do 250 km/h.

Projekt obejmuje następujące charakterystyczne elementy:

Trzy wiadukty, o łącznej długości 540,50 metra:

• Wiadukt nad rzeką Taboadela. Wiadukt o jednym przęśle o długości 24,5 metra, z przekrojem poprzecznym ustroju nośnego w postaci płyty odciążonej o szerokości 13,60 m, z betonu sprężonego o stałej wysokości 1,70 metra.
• Wiadukt nad rzeką Mesón de Calvos. Wiadukt zaprojektowany jako konstrukcja ciągła o długości 387 metrów między osiami przyczółków, zlokalizowana między km 1+510,750 a 1+897,750 linii. Konstrukcja posiada ciągły ustrój nośny z 9 przęsłami o rozpiętości 36 m + 7 x 45 m + 36 m. Przekrój poprzeczny stanowi skrzynka z betonu sprężonego o stałej wysokości 3,05 metra, z wysięgnikami po obu stronach. Szerokość platformy wynosi 13,6 metra, a wysięgniki po obu stronach trzonu mają 3,36 metra. Szerokość płyty dolnej wynosi 5,50 m. Ustrój nośny jest wykonywany przęsło po przęśle za pomocą rusztowania dolnego samonasuwnego, rozpoczynając od przyczółka 2 i aż do przyczółka 1. Realizacja obejmuje trzy typy faz różniące się geometrią, każda o wspólnej odległości czoła fazy 9,50 m od osi podpór. Faza 1 ma długość 45,50 m i obejmuje wykonanie przęsła skrajnego 36 m oraz 9,50 m przęsła między podporami 8 i 7. Fazy od 2 do 8 mają długość 45,00 m. Faza 9, między filarem 1 a przyczółkiem 1, ma długość 26,50 m. Wszystkie fazy posiadają 10 cięgien sprężających, po 5 na każdą środnik, przy czym fazy 1 i 9 mają 22 sploty o przekroju 150 mm2, a fazy pośrednie 27 splotów o przekroju 150 mm2. Beton ustroju nośnego to HP-45.
• Wiadukt nad Regueiro de San Benito. Zaprojektowany jako wiadukt ciągły o długości 108 metrów, składający się z czterech przęseł o rozpiętościach 24 + 30 + 30 + 24 metry. Ustrój nośny to sprężona płyta odciążona o stałej wysokości 2 metrów, z bocznymi wysięgnikami po 3,50 metra każdy. Szerokość ustroju wynosi 13,60 metra, aby pomieścić platformę kolejową. Most wykonywany jest z użyciem rusztowania pełnego lub portalowego.

Tunel de Rante: jednotubowy, dwutorowy (przekrój wolny 85 m²) o całkowitej długości 3 410 metrów (60,88% odcinka), wyposażony w 3 galerie wyjść ewakuacyjnych.

• Galeria ewakuacyjna nr 1 o długości 185 m
• Galeria ewakuacyjna nr 2, pełniąca również funkcję galerii pośredniej (GAI), o długości 463 m
• Galeria ewakuacyjna nr 3 o długości 322 m

Metodą budowy jest Nowa Austriacka Metoda Tunelowa (NATM). Wykop prowadzony metodami konwencjonalnymi poprzez wiercenie i strzelanie w dwóch fazach: przodek (część górna) i wybieranie spodniej części. Metoda opiera się na wykorzystaniu naprężeń geologicznych otaczającego masywu skalnego, aby tunel sam się stabilizował dzięki efektowi łuku. Wykop jest natychmiast zabezpieczany warstwą betonu natryskowego wraz z zastosowaniem kotew i łuków stalowych. Ten etap nazywa się obudową wstępną. Cały proces tworzy naturalny pierścień odprężający, który minimalizuje deformacje skały. Oznacza to wykorzystanie naturalnych sił geologicznych dostępnych w masywie skalnym do stabilizacji tunelu. Na końcu wykonywana jest obudowa końcowa z betonu zbrojonego włóknami.

W tym przypadku tunel będzie drążony jednocześnie z dwóch głównych frontów (wejście i wyjście) oraz z galerii nr 2. W momencie, gdy galeria osiągnie główną nitkę, prace będą prowadzone z 4 frontów.

WPŁYW SPOŁECZNY
Główny wpływ społeczny występuje podczas budowy tunelu z powodu hałasu i drgań wywołanych robotami strzałowymi w miejscowości Rante, położonej nad tunelem.

W związku z tym, zgodnie z Deklaracją Oddziaływania na Środowisko (DIA), ustalono ograniczenia czasowe robót strzałowych – ich wykonywanie jest zabronione między godziną 22:00 a 08:00 na odcinku od km 3+900 do 4+400.

Aby ograniczyć uciążliwości dla mieszkańców, przewidziano również zastosowanie tymczasowych ekranów akustycznych podczas fazy budowy. Będą one instalowane na obwodzie budowy tam, gdzie przewiduje się hałaśliwe prace, szczególnie przy użyciu młotów, szlifierek, pił itp., w rejonach z zabudową mieszkaniową. W szczególności w strefie wiaduktu Mesón de Calvos.